اثر بعدی رابرت جی. فلاهرتی پس از «نانوک شمالی»، از قطب شمال به دریاهای جنوب تغییر مکان می‌دهد و زندگی روستایی ساموآ را با نگاهی نقاشانه به تصویر می‌کشد. این فیلم با ترکیب جزئیات قوم‌نگاری و یک «ایده‌آل رمانتیک»، آیین‌های روزمره، سنت‌های جمعی و گذار به بزرگسالی را جشن می‌گیرد؛ فضایی که فلاهرتی آن را «غرور زیبایی و غرور قدرت» می‌نامید.